تفسان . و رضف بسلحه : ريغ زد . و رضف الوسادة : دو تا كرد تكيه‌گاه را . و رضف اللحم : بريان كرد گوشت را به سنگ تفسان . و رضف اللبن : جوش آورد شير را به سنگ تفسان . رضف ( razaf ) ا . ع . سنگهاى تفسيده كه شير را بدانها جوش آورند . رضفات العرب ( razaf t - ol - arabe ) ع . چهار قبيله : شيبان و تغلب و بهراء و اياد . رضفة ( razfat ) و ( razafat ) ا . ع . واحد رضف يعنى ما بين پاچه و دست اسب . رضفة ( razafat ) ا . ع . داغى كه به سنگ تفسبان كرده باشند . رضفه ( razfe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استخوان قابك زانو كه گردنا نيز گويند . رضم ( razm ) م . ع . رضم الشيخ رضما ( از باب ضرب ) : گران و سست گرديد آن پير . و رضم الارض : شيار كرد زمين را . و رضم عليه الصخر : بر هم نهاد سنگ را بر آن . و رضم بيته بالحجارة : بر آورد خانه را بسنگريزه‌ها . و رضم فى بيته : لازم گرفت خانه را . و رضم به الارض : او را بر زمين زد . و رضم البعير بنفسه : خود را بر زمين زد آن شتر . و رضمت الطائر : ثابت و بر جاى ماند آن مرغ در پريدن و يا عام است . رضم ( razm ) و ( razam ) ا . ع . سنگهاى بزرگ كه در ساختن عمارت روى هم نهند . ج : رضام . رضمان ( razm n ) ص . ع . بعير رضمان : شتر گران . رضمان ( razm n ) م . ع . رضم الرجل رضمانا ( از باب ضرب ) : گام نزديك هم گذاشته دويدن گرفت آن مرد . رضمة ( razmat ) و ( razamat ) ا . ع . واحد رضم و رضم يعنى سنگ بزرگى كه در ساختن عمارت به كار برند . ج : رضام . رضمة ( rozamat ) ص . ع . مرغ ثابت و برقرار در پريدن . يق : طائر رضمة . رضوان ( rezv n ) و ( rozv n ) م . ع . رضى عنه و عليه رضى و رضى و رضوانا و رضوانا و مرضاة ( از باب سمع ) : خشنود گرديد از او . و رضيته و رضيت به : پسند كردم آن را . و رضى به : قناعت كرد بان . و رضيت معيشته ( مجهولا ) : پسنديده و خوش است زندگانى او . رضوان ( rezv n ) ا . ع . خشنودى . و دلجوئى . و رضامندى . و تحسين . و قبول . و بركت . و آفرين . و بهشت . و نگاهبان و دربان بهشت . و رضوان الله عليهم : دعاى خير است يعنى بركت خدا شامل حال ايشان باد . رضوان ( rezv ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو ضامن . و دو محب . رضوان جايگاه ( rezv n - j y - g h ) پ . دعاى خير براى مردگان يعنى جاى او در بهشت باد . رضوان كده ( rezv n - kade ) ا . پ . آسمان . رضوانى ( rezv ni ) ص . پ . بهشتى و منسوب ببهشت . رضوة ( rezvat ) ا . ع . خشنودى . يق : ما فعلت الا عن رضوتك . رضوعة ( razuat ) ا . ع . گوسپند با شير . رضون ( razuna ) ص . ع . ج . رضى . رضوى ( razv ) ا . ع . نام كوهى در مدينهء طيبه . رضى ( razi ) ا . ع . سيد رضى برادر سيد مرتضى علم الهدى در محرم سال 404 وفات نمود . رضى ( razi ) ص . ع . رجل رضى : مرد خشنود . ج : رضون . رضى ( rez ) ا و ص . ع . ضامن . و محب . و خشنود . ج : رضوان و تثنيهء آن : رضيان . و رجل رضى : مرد خشنود و پسنديده . و لقب امام هشتم حضرت على بن موسى عليهما السلام . رضى ( rez ) و ( roz ) م . ع . رضى عنه و عليه رضى و رضى . مر . رضوان و رضوان . رضى ( raziyy ) ص . ع . مرد خشنود . ج : ارضباء . رضى الله عنه ( raziyall ho - anho ) ع . كلمهء دعاى خير يعنى خشنود باد خدا از او . رضيان ( rezay ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو ضامن و دو محب . رضيح ( razih ) ص . ع . سفال خرماى شكسته و ريزه شده . رضيد ( razid ) ص . ع . متاع رضيد : رخت بر هم نهاده . رضيض ( raziz ) ص . ع . كوفته و مرضوض . رضيع ( razi ' ) او ص . ع . شيرخواره . و برادر همشير . يق : هذا رضيعى اى اخى من الرضاعة . و بخيل و ناكس . رضيف ( razif ) ص . ع . شير سنگتاب كرده . يق : لبن رضيف . رضيم ( razim ) ا . ع . بناى به سنگ برآورده . رضيم ( rozayyem ) ا . ع . يك قسم مرغى . رطء ( rot ' ) ص . ع . ج . رطآء . رطأ ( rat ' ) م . ع . رطأ رطا ( از باب فتح ) : جماع كرد . و رطا بسلحه : ريخ زد . و رطا القوم : لازم گردانيد آن قوم را ناپسند . رطأ ( rata ' ) ا . ع . گولى و حماقت . رطاء ( ret ' ) ع . ج . رطى ( ratiyy ) .